Στις 12/6, στο υπαίθριο θεατράκι Μίκης Θεοδωράκης, πίσω από το κτήριο του Δημαρχείου Μαλεβιζίου, οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αγίας Μαρίνας, ζωντάνεψαν επί σκηνής την «Άλφα Βήτα της εφηβείας ».
Ένα κρατικά βραβευμένο μυθιστόρημα, της συγγραφέως Μάγια Δεληβοριά, για όλα όσα απασχολούν τους εφήβους και δεν τα γνωρίζουμε ή επιλέγουμε να τα αγνοούμε. Με ευαισθησία και φαντασία, οι εκπαιδευτικοί της ΣΤ , Χρήστος Δώδης και Μαρία Παπαδαντωνάκη, έσκυψαν στα θέματα των μεγάλων μας παιδιών, και σε συνέργια με τα δικά τους ενδιαφέροντα, τις αγωνίες και το ιδιαίτερο εφηβικό τους χιούμορ , μας έκλεισαν το μάτι και επέβαλαν το χαμόγελο με τη ζωντάνια τους.
Ρυθμός, θέματα σημαντικά και σύγχρονα, παρέλασαν μέσα από ατάκες που αποκάλυπταν τον ψυχισμό των παιδιών μας , καθώς κάνουν το αμέσως επόμενο μεγάλο βήμα, διατηρώντας όμως ακόμη την παιδικότητα και την αθωότητά τους.
Με χειροκρότημα αγάπης και συγκίνησης οι μεγάλοι, γέλασαν με την ψυχή τους και αγκάλιασαν τα παιδιά, που ξεδίπλωναν σε πράξη θεατρικής ομολογίας, τον ψυχισμό, τις αγωνίες, τα άγχη αλλά και τις ευαισθησίες της ηλικίας, της σύγχρονης νιότης.
Ζωντανή μουσική από τον Γεώργιο Κούτσικο, και τεχνική υποστήριξη από τον επαγγελματία καλλιτέχνη και γονιό, κο Τσίτα Λευτέρη, αλλά και πλήρη κάλυψη σε υλικοτεχνική υποδομή από το Δήμο Μαλεβιζίου, έκαναν τη βραδιά να κυλήσει με μαεστρία και πληρότητα σε ότι απαιτεί, μια υπαίθρια παράσταση από παιδιά, για κοινό κάθε ηλικίας.
Και μας κέρδισαν, μας έκαναν να ευθυμήσουμε, να συγκινηθούμε και να δακρύσουμε, γιατί μεγαλώνουν όμορφα, και ήδη δυσκολίες όπως την απομόνωση του covid , τις έχουν υπερβεί, με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς αρωγούς. Κι όταν μια τοπική κοινωνία υποστηρίζει το σχολείο και τους νέους της, αυτοί το νιώθουν και δυναμώνουν απέναντι στις προκλήσεις και τις προσκλήσεις , που δεν θα αφήσουν να τους κλέψουν το χαμόγελο , γιατί στην ψυχή τους θα λειτουργούν για πάντα σα δίχτυ ασφαλείας , αυτές οι μοναδικά δικές τους στιγμές.
Εμείς κλέβουμε λίγο από τη δική τους λάμψη στο βλέμμα, καθώς χρόνο με το χρόνο , εκείνα ψηλώνουν, φτερουγίζουν, γεμίζουν όνειρα. Άντε παιδιά, να κατακτήσετε αυτόν τον κόσμο, που μόνο σε εσάς ανήκει, μπας και καταφέρει να σταθεί στο ύψος της τόλμης και της αλήθειας σας.
