Διαχείριση απορριμμάτων, ανακύκλωση και κυκλική οικονομία, είναι οι τρεις βασικές έννοιες πάνω στις οποίες στηρίζεται το βιώσιμο μέλλον των τοπικών κοινωνιών, που θα πρέπει να γίνει κατανοητό , αντιληπτό αλλά και παραγωγικό στη σχέση πολιτών, Δήμων και απορριμμάτων.
Για την Κρήτη ο στόχος πρέπει να είναι το 85% επαναχρησιμοποίησης, κάτι που τονίστηκε ιδιαίτερα στους μικρούς μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αγίας Μαρίνας, στην παρουσίαση της διαχείρισης των απορριμμάτων, που πραγματοποιήθηκε στις 6/ Οκτωβρίου, από τον Μηχανικό περιβάλλοντος, Θεόδωρο Πανουτσόπουλο, συνεργάτη ΕΣΔΑΚ.
Η επίσκεψη και η παρουσίαση είχε τίτλο « Δράσεις Ενίσχυσης Διαλογής στην Πηγή στους Δήμους Μέλη του ΕΣΔΑΚ», και απευθύνεται ως ενημερωτική παρουσίαση σε 17 Δήμους των Νομών Ηρακλείου, Λασιθίου και Ρεθύμνου, και μάλιστα σε 1 σχολείο ανά Δήμο. Ως εκ τούτου η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στις Ε και ΣΤ τάξεις , και μας έβαλε όλους στη διαδικασία, να απαιτήσουμε, στο σήμερα και στο μέλλον από το Δήμο μας στη συνεργασία του με τον ΕΣΔΑΚ και τους φορείς που συμμετέχουν στην ανακύκλωση κυρίως μέσω των μπλε και καφέ κάδων, την επόμενη μέρα για τον τόπο μας.
Είμαστε καταναλωτές τόνων βιοαποβλήτων που ενώ στα παλιά χρόνια η φύση ερχόταν να επεξεργαστεί με την τροφική αλυσίδα, τα βιοαπόβλητα, και η κομποστοποίηση ήταν καθημερινή πρακτική της κυκλικής οικονομίας ενός αγροτικού σπιτιού, σήμερα ο υπερκαταναλωτισμός μας αλλά και η άγνοιά μας, ρυπαίνουν παντού και κοστίζουν στην τσέπη μας.
Ο ΕΣΔΑΚ είναι υπεύθυνος για τις εγκαταστάσεις διαλογής των απορριμμάτων, όμως στην περιοχή μας το μοναδικό σπιτάκι ανακύκλωσης δεν λειτουργεί ακόμα, ενώ πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να γίνει η λειτουργίας του, ώστε από τις εκπαιδευτικές κοινότητες να εκκινήσει η αξιοποίηση του.
Οι νοοτροπίες αλλάζουν όταν η θεωρία γίνεται άμεσα πράξη, και οι εκπαιδευτικοί έχουμε αποδείξει την ευαισθητοποίηση που καλλιεργούμε προς τις μελλοντικές γενιές για την επόμενη καλύτερη μέρα. Ζητάμε κάδους, καφέ για συλλογή βιοαποβλήτων. Ζητάμε λειτουργία του σπιτιού της ανακύκλωσης.
Τα σχολεία ενημερώνουν τους μαθητές και διαμορφώνουν διαρκώς προγράμματα ανακύκλωσης κάθε υλικού. Το τεράστιο πρόβλημας βέβαια είναι τα πλαστικά μπουκάλια, που απαιτούν έως 450 χρόνια για να αποσυντεθούν, ενώ εισπνέουμε, καταπίνουμε και αποθηκεύουμε εν τέλει μικροπλαστικά στον οργανισμό μας με όλες τις γνωστές επιπτώσεις. Για αυτό και θα πρέπει σε συνεργασία με φορείς να στοχεύσουμε στην αντικατάστασή τους με δοχεία πλενόμενα, νερού, αλλά και φίλτρα βρύσης.
Μικροί στόχοι που όταν πραγματοποιηθούν γίνονται μεγάλα βήματα για το βιώσιμο μέλλον των παιδιών μας.